การอพยพของใจ

 

27544750_1773647079336597_1112446307117598128_n

ตามริมน้ำ ท้องทุ่ง ชายหาด ป่าชายเลน พื้นที่ชุ่มน้ำ
ต่างคึกคักไปด้วยนกนักเดินทางจากแดนไกล
ที่บินข้ามน้ำ ข้ามทะเล ข้ามภูเขา
มาแวะพัก แวะอาศัย แวะกินอาหาร
เติมพลังเพื่อบินไปต่อ…ยังจุดหมายอันอีกไกลโพ้น

จากความหนาวเหน็บสู่ความอบอุ่น
จากความแร้นแค้นสู่ความมั่งคั่ง
จากอันตรายสู่ความปลอดภัย
จากบ้านเกิดสู่การเดินทางแสนไกลของชีวิต
นกตัวเล็กๆ เหล่านี้หาทางออกให้เผ่าพันธุ์
ด้วยแรงกายแรงใจแรงพลัง…ของตัวมันเอง
เพราะพวกมันเข้าใจดีว่า
ไม่ทุกชีวิต…ที่จะเกิดมาบนความพร้อมในทุกๆ อย่าง
การอพยพ…เป็นการเดินทางสู่สิ่งที่ดีกว่า

บนเส้นทาง…
คือการเก็บเกี่ยวประสบการณ์ชีวิต
เพื่อนำมาบอกเล่า…ตามรายทาง
เพื่อการแลกเปลี่ยน…เรียนรู้…แล้วไปต่อไป
นกอพยพ…มีการจากลาและความไม่แน่นอนเป็นมิตรร่วมทาง

แม่รู้ว่าเป็นเพียงทางผ่าน
ต้นไม้ ชายหาด ชายเลน…
ต่างดูเริงร่าที่ได้ต้อนรับ…นักเดินทาง
ได้เป็นแหล่งอาหาร และที่พักพิงอันอบอุ่น
ทำหน้าที่ของผู้หยั่งราก…เป็นที่พึ่งพา…ได้อย่างสมบูรณ์

ปีละครั้งกับการพบเจอ
แม้เป็นช่วงเลาสั้นๆ
แต่ทั้งนักเดินทางและผู้หยั่งราก
ต่างก็เรียนรู้ซึ่งกันและกัน

นักเดินทางสัมผัสได้ว่า
ในความไม่พร้อมที่จากมา…ได้ให้โอกาสเขาเปิดใจสู่โลกกว้าง
ให้เขาได้รู้จักความสุขบนรายทางจากการเป็นผู้รับซึ่งไมตรี

ผู้หยั่งรากชื่นชมในชีวิตที่มั่นคงไม่สั่นคลอนของตน
และรู้ว่าการจากลา…เป็นความชั่วคราว…เป็นเรื่องธรรมดา
ต่างฝ่ายต่างรู้ว่า…ตนโชคดีในสิ่งที่มี…ในสิ่งที่เป็น

การเรียนรู้ซึ่งกันและกัน
การเรียนรู้ในทุกวันของชีวิต
ก็คือการอพยพ…ของหัวใจ
คือการเดินทาง…สู่โลกใบใหม่…ที่สดใสกว่าเดิม

สุขสันต์ค่ำวันแห่งการอพยพของหัวใจค่ะ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s