ชีวิตที่ถูก ‘เตะ’ ตั้งแต่แรกเกิด

29664835_1838746919493279_5593301687370116454_o

ในเช้าหนึ่งของวันฤดูหนาว ถึงเวลาที่แม่ยีราฟตัวหนึ่งกำลังจะให้กำเนิดลูกน้อยหลังจากที่ตั้งท้องได้ประมาณ 15 เดือน

“ตุ๊บ…” เสียงหนึ่งดังขึ้น พร้อมลูกยีราฟตัวน้อยที่ร่วงหล่นลงมาจากความสูงกว่าสามเมตร ยีราฟให้กำเนิดลูกน้อยขณะยืนอยู่ ลูกยีราฟเกิดใหม่นอนหงายหลังเท้าชี้ขึ้นฟ้าขณะที่ตกลงมา ไม่กี่วินาทีจากนั้นเจ้าตัวเล็กก็ตะเกียกตะกายพลิกตัวแล้วเก็บขาอันยาวเหยียดเข้ามาไว้ใต้ตัว มันเปิดตามองโลกเป็นครั้งแรกพร้อมส่ายหัวเพื่อให้น้ำคร่ำต่าง ๆ ไหลออกมาจากหูและตาเพื่อที่จะได้เห็นโลกใบใหม่ของมันชัดเจนขึ้น

แม่ยีราฟโน้มคอยาว ๆ ลงมามองดูลูก เมื่อเห็นว่ามันพร้อมที่จะเผชิญโลกแห่งความเป็นจริงแล้ว แม่ยีราฟก็ทำในสิ่งที่ไม่มีใครคาดฝันมาก่อน แม่ยีราฟเดินเข้าไปยืนคร่อมลูกน้อยเอาไว้ รอเวลาประมาณหนึ่งนาที จากนั้นแม่ยีราฟก็เหวี่ยงขาหน้ายาว ๆ ของตนเตะลูกยีราฟจนตัวโก่ง เมื่อลูกยีราฟยังไม่ลุกขึ้น แม่ยีราฟก็ยังคงยืนเตะลูกตัวเองซ้ำ ๆ เช่นนั้นอีกหลายครั้ง ลูกยีราฟทนความเจ็บไม่ไหว พยายามตะเกียกตะกายที่จะลุกขึ้นจากท่านอน ด้วยความที่ขาเล็ก ๆ ยังไม่แข็งแรงพอ ลูกยีราฟจึงล้มลงอีกครั้ง แม่ยีราฟก็เหวี่ยงขายาวมาแตะเข้าอีกครั้ง จนกระทั่งลูกยีราฟสามารถลุกขึ้นยืนด้วยขาที่สั่นเทาของตัวเอง และจากนั้นแม่ยีราฟก็ยังคงเหวี่ยงขายาวมาแตะลูกน้อยอีกครั้ง ทำให้ลูกยีราฟได้มีโอกาสก้าวกระโหย่งเท้าแรกด้วยตัวเอง

ว่ากันว่าการที่แม่ยีราฟต้องแตะลูกน้อยของตนซ้ำแล้วซ้ำเล่าขณะที่เพิ่งลืมตามาดูโลก นั่นก็เพราะในโลกที่แวดล้อมไปด้วยอันตรายในทุกด้านรอบตัวในป่าอัฟริกา ลูกยีราฟที่เพิ่งเกิดจะต้องสามารถวิ่งเข้าฝูงให้เร็วที่สุด ไม่เช่นนั้นมันอาจจะตกเป็นอาหารอันโอชะ รสชาตินุ่มนวลของเหล่าสิงโต เสือดาว หมาล่าเนื้อ หรือไฮอีน่า แม่ยีราฟจึงต้องปกป้องลูกน้อยของตนด้วยการกระตุ้นให้มันสามารถยืนด้วยขาของตัวเองและวิ่งให้ได้ทันทีที่เกิดมา เป็นการ ‘เตะ’ ด้วยสัญชาตญาณและด้วยใจรัก

🦒🦒🦒🦒🦒

ตอนหนึ่งจากหนังสือ “A View from the Zoo” โดย Gary Richmond

เออร์วิ่ง สโตน นักเขียนชาวอเมริกัน ผู้เขียนนิยายชีวประวัติของบุคคลผู้มีชื่อเสียงโด่งดังของโลกไม่ว่าจะเป็น ไมเคิลแองเจลโล, แวน โก, ซิกมันด์ ฟอยด์ และ ชาร์ลส์ ดาร์วิน กล่าวไว้ว่า “ผมชอบเขียนถึงบุคคลที่ครั้งหนึ่งเขาเคยมีความฝันหรือสิ่งที่เขาอยากทำแล้วเขาก็ลุกขึ้นมาทำจนสำเร็จ ในตอนแรกพวกเขาอาจล้มไม่เป็นท่า และไปไม่ถึงไหนเป็นเวลาหลายต่อหลายปี แต่ทุกครั้งที่เขาล้มเขาจะลุกขึ้น ไม่มีใครหยุดยั้งคนเหล่านี้ได้ และในที่สุดพวกเขาก็จะประสบความสำเร็จในสิ่งที่เขาตั้งใจเอาไว้”

สุขสันต์เช้าวันที่เราอาจถูกชีวิตเตะ (ด้วยรัก) ตั้งแต่แรกเกิด วันที่เราอาจล้มอย่างไม่เป็นท่า แต่เราก็จะลุกขึ้นมามีชีวิตและก้าวเดินต่อไปค่ะ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s