กลมกลืน

29028222_1813083448726293_3535534773608906752_n
สองข้างทางที่เดินผ่าน
ใบหญ้าสีเขียวแกว่งไกวท้าสายลมที่พัดโชย
ใบโค้งงออ่อนไหวนอบน้อมเสียเหลือเกิน
ไม่มีความเย่อหยิ่งแห่งอัตตาให้ได้สัมผัส
ฉันหยุดเดิน…ลงนั่งข้างทาง
ภายใต้ร่มกำบังของใบหญ้านั้น
คือโลกของเหล่าแมลง ผีเสื้อ ชีวิตตัวเล็กตัวน้อยมากมาย
ที่มาอาศัยอยู่ใต้ร่มใบอันอ่อนโยน
ต่างเกื้อหนุนประนีประนอมกันเหมือนโลกอีกใบในนั้น
ต่างเป็นทั้งผู้ให้และผู้รับอันงดงาม
หัวใจอันสงบสุขให้ความมีชีวิตกับตัวเองและสิ่งรอบข้าง
ท่ามกลางสีเขียวของใบหญ้า…
มีสีของใบสีอื่นประปราย
จากสีเขียวอ่อนไปเขียวแก่แล้วแห้งโรยไปเป็นสีน้ำตาล
บ่งบอกความงดงามที่เปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลา
ดอกหญ้าเล็กๆ แต่งแต้มพื้นสีเขียวให้มีสีสัน
กะจิดริด น่ารัก ตามแบบฉบับของดอกหญ้า
แม้จะไม่มีใครตัดดอกหญ้าไปปักแจกัน
แต่คุณค่าของดอกหญ้าก็หาได้ด้อยไปกว่าดอกไม้ในแจกันไม่
ลองถามผีเสื้อ หมูผึ้งและแมลงแถบนั้นดูสิ
ฉันเชื่อว่าเขาจะยืนยันด้วยชีวิต
ดอกหญ้ามีค่าอยู่ที่นั่นเสมอ..สำหรับคนที่มองมา
ใบหญ้าไม่เคยโดดเดี่ยว
หลากหลายชนิดอยู่ร่วมกันได้อย่างผาสุก
ต่างกระซิกหยอกล้อกันตลอดเวลา
เสียงใบหญ้าพลิ้วไหวเสียดสีกันตามแรงลม
เป็นดนตรีบรรเลงแห่งธรรมชาติที่สุดแสนจะไพเราะ
ด้วยความเป็นหนึ่งเดียวกัน
ชวนฟังชวนฝันเหลือเกิน….
ใบหญ้าสวยงามเฉกนี้เสมอ
แม้ไม่มีฉันมานั่งมองอยู่
ความสัมพันธ์อันแนบแน่นของแผ่นฟ้า ผืนดิน และต้นหญ้า
ความธรรมดา…ที่น่าอัศจรรย์
ซึ่งรอคอยการมาค้นพบอันยิ่งใหญ่…
การค้นพบความสงบสุขในใจ…ตัวเอง
คนที่อยู่อย่างกลมเกลียวได้กับตัวเองจะอยู่อย่างกลมกลืนได้กับโลก
จักรพรรดิ์โรมันคนหนึ่งชื่อมาคัส กล่าวไว้เช่นนั้น
เงี่ยหูมาฟังสิ….เสียงใบหญ้าลู่ลม…สบายใจขึ้นบ้างไหม?
สบาย สบาย วันพักผ่อนค่ะ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s