กุหลาบกับกระบองเพชร

41745319_2067026243332011_1211206585930481664_n.jpg

ในช่วงฤดูใบไม้ผลิ ดอกกุหลาบสีสวยออกดอกสวยงามในสวนแห่งหนึ่ง ซึ่งมีดอกไม้และต้นไม้นานาพันธุ์ เมื่อต้นกุหลาบมองไปรอบๆ ต้นสนที่อยู่ไม่ไกลออกไปกล่าวกับเธอว่า “ดอกกุหลาบช่างสวยจริงๆ ฉันอยากมีดอกสวยแบบนี้บ้างจัง”

ต้นไม้อีกต้นได้ยินจึงบอกต้นสนว่า

“ต้นสนอย่าเศร้าไปเลย เราไม่อาจมีทุกอย่างได้หรอกนะ”

กุหลาบมองไปรอบๆ รู้สึกภูมิใจมากจึงกล่าวว่า “ฉันคิดว่าฉันสวยที่สุดในสวนนี้เลยนะ”

ดอกทานตะวันได้ยินดังนั้นจึงกล่าวว่า “เธอพูดอย่างนั้นได้อย่างไร มีดอกไม้สวยๆ มากมายในสวนแห่งนี้ เธอก็เป็นหนึ่งในนั้น”

กุหลาบยืดช่อดอกขึ้นอีกนิดแล้วบอกว่า “ใครๆ ก็มองและชื่นชมฉัน” แล้วเธอก็มองต่ำลงไปที่ต้นกระบองเพชรที่อยู่ใกล้ๆ “ดูต้นไม้รูปร่างอัปลักษณ์ มีแต่หนามต้นนั้นสิ มีใครมองบ้าง”

ต้นสนทนไม่ไหวจึงกล่าวออกมาว่า “พูดอะไรออกมานะ ดอกกุหลาบ เธอเองก็มีหนามเหมือนกัน แต่เธอจะไปว่าต้นไม้อื่นที่มีหนามอัปลักษณ์แล้วตัวเธอสวย มันยังไงอยู่นะ”

ดอกกุหลาบรู้สึกโกรธต้นสนมาก จึงสาดคำพูดออกไปอีกว่า “ฉันคิดว่าเธอมีรสนิยมดีกว่านี้เสียอีก แต่เธอก็ไม่รู้ว่าความสวยงามคืออะไรอยู่นั่นเอง เธอจะเอาหนามของฉันไปเทียบกับหนามของกระบองเพชรได้อย่างไร?”

ต้นไม้รอบๆ ขี้เกียจเถียง ได้แต่ปล่อยให้กุหลาบภูมิใจต่อไป ดอกกุหลาบพยายามยืดตัวให้ออกห่างกระบองเพชรให้มากที่สุด ซึ่งหากย้ายรากของตนได้ กุหลาบคงทำไปนานแล้ว แต่ก็มิวายที่กุหลาบจะหันมาเหน็บแนมกระบองเพชรบ่อยครั้งเช่นว่า “ฉันโตขึ้นมามีต้นกระบองเพชรไร้ค่าอยู่เป็นเพื่อนบ้านได้อย่างไรเนี่ย” เป็นต้น

กระบองเพชรไม่เคยโกรธ เพียงแต่พยายามบอกกุหลาบว่า “เราทุกสิ่งต่างเกิดมา มีประโยชน์และคุณค่าในตัวเอง”

เมื่อฤดูใบไม้ผลิผ่านไป ย่างเข้าสู่หน้าร้อน อากาศปีนี้ร้อนอบอ้าวมาก น้ำแห้งขอดทั้งเมือง คนสวนจึงไม่อาจรดน้ำทั่วสวนใหญ่ได้อีก ทุกหย่อมหญ้าต่างเดือดร้อน เพราะฝนก็ไม่ตกลงมา ต้นไม้ สัตว์ ต่างต้องการน้ำทั้งนั้น ดอกกุหลาบเริ่มเฉาลง วันหนึ่งกุหลาบมองไปเห็นนกกินปลีเอาจะงอยปากแหลมๆ ไปดูดน้ำจากต้นกระบองเพชรแล้วบินออกไปอย่างสดชื่น

กุหลาบเห็นเช่นนั้นจึงแปลกใจถามต้นสนว่านกมาทำอะไรที่ต้นกระบองเพชร “นกมาดื่มน้ำจากกระบองเพชร” ต้นสนกล่าว กุหลาบจึงถามต่อว่ากระบองเพชรไม่เจ็บหรือที่นกมาเจาะรู เช่นนั้น

“เจ็บน่ะเจ็บ แต่กระบองเพชรไม่อาจทนเห็นนกขาดน้ำได้”

กุหลาบเบิกตากว้าง “กระบองเพชรมีน้ำเหรอ?”

“ใช่ เธอก็สามารถรับน้ำจากกระบองเพชรได้นะ ขยับเข้าไปใกล้ๆ สิ กลางคืนเธอจะรู้สึกสดชื่นมากเลย”

กุหลาบรู้สึกอับอายในคำพูดและการกระทำของตนเอง แต่เมื่อทนร้อนและแล้งไม่ไหว เธอจึงยืดตัวเข้าไปใกล้ๆ กระบองเพชรคายน้ำในตัวระเหยให้ความชุ่มชื่นกับต้นไม้ดอกไม้รอบตัว

กุหลาบได้เรียนรู้ว่าเธอไม่อาจตัดสินใครจากเพียงภายนอกได้อีกแล้ว ทุกสิ่งมีคุณค่ามีประโยชน์ในตัวมันเอง

🌹🥀🌹🥀🌹🥀🌹🥀

สวัสดียามเช้าวันเสาร์ค่ะ

กุหลาบกับกระบองเพชร เรียบเรียงมาจาก
NEVER JUDGE ANYONE BY APPEARANCE,
http://inspirations-for-living.blogspot.com/2013/05/never-judge-anyone-by-appearance.html

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s