น้ำใจในวันฟ้าหม่น

29244334_1820490857985552_6215863935640272896_n-2
ย่างเข้าสู่กลางเดือนมีนาคมแล้ว แต่อากาศในไทเปยังคงหนาวเย็นอยู่ เพื่อนที่ทำงานบอกว่าปีนี้หน้าหนาวยาวนานกว่าทุกปี ปกติช่วงนี้น่าจะร้อนแล้ว เพราะเป็นช่วงฤดูใบไม้ผลิ ทว่าตั้งแต่ฉันมาถึงอุณหภูมิในเมืองก็ยังอยู่ระหว่าง 10 -20 องศาเซลเซียส สภาพอากาศอึมครึมมีฝนโปรยปรายแทบทุกวัน ฉันเริ่มจินตนาการถึงเมืองสีหม่นนี้ตั้งแต่ก่อนเครื่องบินจะลงจอดที่สนามบินนานาชาติเถาหยวนเสียอีก เพราะเมฆหนาเหลือเกิน กว่าจะเห็นทิวทัศน์ของเมืองไทเปในมุมสูง ล้อเครื่องบินก็เกือบจะแตะรันเวย์แล้ว ฉันเริ่มคิดถึงท้องฟ้าสีฟ้า แสงแดดสดใส ตะหงิดๆ
ที่ผ่านมาฉันไม่ได้ประทับใจไทเปเท่าใดนัก เนื่องด้วยนิสัยที่ไม่ชอบการเดินทางเป็นทุน ฉันพยายามจะใช้เวลาในต่างประเทศให้น้อยที่สุดเพื่องานเพียงอย่างเดียว แถมดูจากตึกรามบ้านช่องก็ไม่ต่างไปจากกรุงเทพเท่าใดนัก สภาพอากาศครึ้มๆ บวกกับตึกอาคาร ตึกแถวสีน้ำตาลเก่าๆ ทั้งเมือง ดูแล้วออกจะหดหู่ด้วยซ้ำ ขึ้นชื่อว่าเมืองใหญ่ ที่ไหนๆ ก็ไม่ต่างกัน พอทำงานเสร็จก็จะกลับทันที
มาไทเปคราวนี้ ฉันไม่ได้พักที่โรงแรมในตัวเมืองเหมือนเคยเพราะระยะเวลาที่ยาวกว่าทุกครั้ง เราเลือกอยู่เซอร์วิซอพาร์ตเมนต์แห่งหนึ่งในเขตเน่หู แถบตะวันออกเฉียงเหนือของเมือง อยู่ในแหล่งที่อยู่อาศัยของชาวไทเป ไม่ใช่แหล่งที่พักสำหรับนักท่องเที่ยวเหมือนที่ผ่านมา ทำให้การมาทำงานที่ไทเปครั้งนี้น่าตื่นตาขึ้นมาก
ในวันว่างฉันจะใช้รถไฟฟ้าในการเดินทางไปที่ต่างๆ ฉันจึงถือโอกาสนี้เดินออกกำลังกายขณะไปขึ้นรถไฟฟ้าที่สถานีใกล้ที่พัก จะว่าใกล้ก็ไม่ถูกนักเพราะเป็นระยะทางเกือบสองกิโลเมตร ใช้เวลาเดินประมาณครึ่งชั่วโมง แต่เนื่องด้วยอากาศที่เย็นสบาย และดูเหมือนจะไม่มีมลพิษมากมายนัก ทำให้ไม่รู้สึกเหนื่อยที่ต้องเดิน ระบบขนส่งสาธารณะของไทเปดีมากพอสมควร ทั้งรถไฟฟ้า รถไฟ รสบัส รถแท็กซี่ ถึงจะดูเก่ากว่าที่สิงคโปร์นิดหน่อย แต่ก็สะดวกสบายมากและราคาก็ไม่แพง และที่สำคัญไม่รู้สึกแออัดมากเท่าไหร่ ที่ฉันชอบมากเป็นพิเศษคือบริการเช่ารถจักรยาน ซึ่งมีศูนย์ให้เช่าแทบทุกสถานีรถไฟฟ้า และในตัวเมือง เมื่อใช้เสร็จก็ส่งคืนที่ศูนย์ใดก็ได้ ทำให้รู้สึกว่าผู้คนที่นี่ใส่ใจสุขภาพกายและสุขภาพสิ่งแวดล้อมดีจัง
ถนนที่เดินผ่านไปยังสถานีรถไฟฟ้าเต็มไปด้วยโรงเรียนหลายโรงเรียน ทั้งของเอกชนและรัฐบาล สภาพโรงเรียนที่นี่ก็ดูไม่ต่างจากโรงเรียนในบ้านเราเท่าใดนัก เด็กนักเรียนที่นี่จะใช้ภาษาจีนกลางในการสื่อสารกัน แต่พวกเขาก็พูดภาษาอังกฤษได้บ้าง
วันก่อนขณะขึ้นรถไฟไปในเมือง มีเด็กชายตัวเล็ก ๆ คนหนึ่งสะพายเป้หนังสือเรียนใบโต แถมยังมีกระเป๋าใส่ไวโอลีนอีกตัวขึ้นรถไฟที่สถานีเดียวกัน พอดีมีที่ว่างให้นั่งอยู่ที่เดียว ฉันจึงผายมือบอกให้เด็กคนนั้นนั่ง แต่เขาส่ายหัว ฉันจึงถามเขาเป็นภาษาจีนกลางว่าพูดภาษาอังกฤษได้ไหม เพราะภาษาจีนกลางของฉันนั้นกระท่อนกระแท่นเหลือเกิน เขาก็พยักหน้ารับ ฉันจึงเริ่มพูดภาษาอังกฤษบอกให้เขานั่ง เพราะเขามีกระเป๋าค่อนข้างหนัก เด็กชายคนนั้นตอบกลับมาเป็นภาษาอังกฤษสำเนียงจีนอย่างน่ารักว่า “ไอ แอม อะ เจนเทิ้ลแมน (ผมเป็นสุภาพบุรุษครับ)” และเหมือนจะบอกเป็นนัย ๆ ว่า “ป้า…นั่งเหอะ” คำตอบของเด็กชายชั้นประถมปลายทำให้วันสีหม่นในไทเป สดใสขึ้นมาอีกเยอะ
นอกจากการต้อนรับอย่างอบอุ่นจากเพื่อนร่วมงาน ซึ่งฉันเคยคิดว่าเป็นธรรมเนียมปฏิบัติที่เป็นปกติของคนทำธุรกิจร่วมกัน ทว่าทีละน้อย ฉันเริ่มเปลี่ยนความคิดนั้น การจัดการช่วยเหลือที่มอบให้นั้นมากเกินกว่าเป็นเพียงการทำตามตำแหน่งหน้าที่มากมายนัก พวกเขาทำจากความตั้งใจจริง ๆ จนทุกครั้งฉันเองรู้สึกเกรงใจ และรู้สึกผิดที่ไม่ได้ทำให้พวกเขามากมายเมื่อเราเป็นเจ้าบ้าน
นอกจากนี้ฉันยังรู้สึกประทับใจอัธยาศัยใจคอ ความเป็นมิตร การให้เกียรติ ความมีระเบียบวินัยของคนทั่วไปที่นี่ คนจีนในไทเป เท่าที่สังเกตดูจะมีน้ำใจมากกว่าคนจีนในเมืองจีน ฮ่องกง และสิงคโปร์ ค่อนข้างมาก ที่นั่งพิเศษสำหรับคนชรา หญิงมีครรภ์ คนพิการบนรถไฟ รถบัส จะไม่มีคนหนุ่มสาวไปนั่งแล้วหลับตาลงเพื่อปฏิเสธการรับรู้ใดเหมือนในสิงคโปร์ ผู้คนทักทายกันอย่างเป็นมิตรแม้จะไม่รู้จักกันก็ตาม และสำหรับคนต่างชาติที่ไม่ชำนาญภาษาและทิศทางอย่างฉัน ไม่เคยมีครั้งไหนที่เอ่ยปากถามแล้วจะไม่มีใครกระตือรือร้นให้คำแนะนำและช่วยเหลือ
จากที่เคยคิดว่าเมืองใหญ่ๆ ที่ไหนก็ไม่ต่างกัน วันนี้ฉันเข้าใจแล้วว่าท่ามกลางตึกรามป่าคอนกรีตที่ดูแข็งกระด้าง น้ำใจของคนธรรมดาๆ นี่แหละ คือตัวชี้วัดความต่างของบ้านเมืองนั้นอย่างชัดเจน ฉันหวังว่าเมื่อไทเปพัฒนามากขึ้นเรื่อยๆ น้ำใจของคนที่นี่จะยังไม่เหือดหายไปพร้อมความเจริญนั้น และเด็กชายบนรถไฟคนนั้นจะยังเป็น “อะ เจนเทิ้ลแมน” เมื่อเขาโตขึ้น
สุขสันต์วันที่เรามีน้ำใจต่อกันค่ะ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s