ผู้สร้าง

33846054_1900525683315402_2694696957212884992_n

ซีอีโอคนหนึ่งชื่อไมเคิล เดินทางมาประชุมผู้ปกครองที่โรงเรียนของลูกชายเป็นครั้งแรก ทุกคนต่างรอคอยที่จะได้พบหน้าผู้อุปการะคุณคนสำคัญของโรงเรียน เพราะเขาให้การสนับสนุนด้านการเงินกับโรงเรียนอย่างมากในปีนี้ ซึ่งสามารถเห็นได้จากโลโก้ของบริษัทที่ติดอยู่หลายที่ในโรงเรียน

ผู้ปกครองคนอื่นต่างตื่นเต้นไม่แพ้กัน เขาได้รับเกียรติให้กล่าวเปิดประชุม

ไมเคิลพูดถึงสาเหตุที่เขาคิดว่าเป็นความล้มเหลวของระบบการเรียนการสอนในสถานศึกษา เขาพูดติดตลกในตอนท้ายว่า “ผมไม่เข้าใจว่าทำไมยังมีเด็กๆ ที่ใฝ่ฝันจะเป็นครูเมื่อเขาโตขึ้น ทั้งๆ ที่เขาอาจเป็นได้เหมือนที่ผมเป็น”

ห้องประชุมทั้งห้องเงียบกริบ ทุกคนมองไปยังเจมส์ ซึ่งเป็นครูประจำชั้นของลูกชายไมเคิล ไมเคิลหันไปทางเจมส์ แล้วเอ่ยขึ้นมาว่า “เจมส์…ผมถามจริงๆ คุณเป็นครู คุณได้อะไรบ้าง?”

เจมส์รู้สึกตะลึงเล็กน้อยกับคำถามที่ยิงมาทางเขา เจมส์ลุกขึ้นยืน แล้วกล่าวช้าๆ เรียบๆ ในที่ประชุมว่า

“คุณอยากรู้ว่าผมได้อะไรบ้าง…จากการเป็นครู

ผมได้ทำให้เด็กเรียนหนัก หนักกว่าที่เขาคิดเพื่อที่พวกเขาจะได้ประสบความสำเร็จมากกว่าที่เขาเคยจินตนาการ

ผมได้ทำให้เด็กรู้สึกตื่นเต้นกับการเรียน กับสังคม และเด็กคนอื่นๆ

ผมได้ทำให้เด็กๆ สงสัย ตั้งคำถามและจินตนาการ

ผมได้ทำให้เด็กๆ มีความเชื่อมั่นในตัวเอง

ผมได้สอนให้เด็กๆ ขอโทษเมื่อทำผิด

ผมได้ทำให้เด็กๆ มีความเคารพในผู้อื่นและรับผิดชอบในการกระทำของตนเอง

ผมได้สอนเด็กๆ ที่มาจากประเทศอื่นให้รู้ภาษาอังกฤษ ในขณะที่ยังคงภูมิใจในขนบธรรมเนียมและไม่ลืมภาษาของตน

ผมได้ทำให้เด็กๆ ในห้องของผมรู้สึกปลอดภัย และอบอุ่น

และสุดท้ายผมได้ทำให้เด็กๆ รู้ว่า หากเขากำลังใช้ของขวัญที่ได้รับมอบ ให้ตั้งใจเรียนและทำตามที่หัวใจปรารถนา เขาจะประสบความสำเร็จในชีวิต

คุณอยากรู้ว่าผมได้อะไรบ้าง ผมได้สร้างความต่างให้ชีวิตของคุณ โดยการสอนลูกของคุณ เพื่ออนาคตที่สดใสของเราทุกคน ไม่ว่าพวกเขาจะโตขึ้นไปเป็น ซีอีโอ เป็นครู หรืออะไรก็แล้วแต่ ตามความสามารถที่เขามี”

เสียงปรบมือดังก้องห้องประชุม ทุกคนยืนขึ้นปรบมือให้เจมส์ และครูทุกคน… ครูผู้ให้ ครูผู้เสียสละอันยิ่งใหญ่

ไมเคิลได้ยินดังนั้นจึงรู้สึกผิดและอับอายยิ่ง เขาจึงกล่าวว่า

“เจมส์พูดถูก ผมผิดอย่างมากที่ไปดูถูกคุณค่าของงานที่เขาทำเพียงเพราะเงินเดือนที่เขาได้รับ หากไม่มีครูอย่างเจมส์ สังคมเราจะเป็นอย่างไร เราคงไม่มีผู้นำทางด้านอุตสาหกรรมและธุรกิจ เราคงไม่มีนักออกแบบ ไม่มีนักเขียน เราไม่มีประธานาธิบดี ไม่มีนักการเมือง”
.
.

กราบครูผู้สร้างคนด้วยหัวใจ ทุกท่านค่ะ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s