ฟ้าสาง

30264403_1844290872272217_2961284181411233792_n.jpg

อรุณรุ่งของวันเสาร์ซึ่งฉันตื่นขึ้นมาพร้อมความสดชื่น บอกกับตัวเองว่าวันนี้ไม่ต้องรีบเหมือนทุกๆวัน นานนักหนาแล้วที่ไม่ได้ตื่นขึ้นมาด้วยความรู้สึกเช่นนี้ เสียงของกิจกรรมแห่งชีวิตที่ตื่นในยามนี้เริ่มผ่านเข้ามาในโสตประสาท เสียงเด็กคุยกับพ่อแม่ เสียงการทำครัว เสียงรถบนถนนที่เริ่มขับเคลื่อน เสียงนกที่เริ่มออกหากิน สำหรับฉันเสียงเหล่านี้คือสัญญาณของการเริ่มต้นวันที่ผาสุข

ฉันลุกขึ้นจากเตียงเปิดม่านเปิดหน้าต่างรับอากาศที่กำลังเย็นสบายในยามเช้า ท้องฟ้าสีชมพูปนสีหม่นเบื้องหน้าช่างจับตาจนต้องฉันหยิบกล้องถ่ายรูปขึ้นมาบันทึกช่วงเวลานี้ไว้ สีทองของฟ้าสางเริ่มแจ่มจ้าขึ้นตามลำดับ รอยยิ้มแรกของวันผุดขึ้น

แท้ที่จริงแล้วเช้าวันนี้ก็ไม่ได้ต่างอะไรไปจากทุกวันที่ผ่านมา เสียงนกร้องเจื้อยแจ้วก็มีอยู่ทุกวัน ฟ้างามก็สามารถมองเห็นได้ทุกเช้าจากหน้าต่างบานเดียวกันนี้

ในบางวันที่ความเป็นธรรมดาเหล่านี้อาจถูกทดแทนด้วยความไม่ธรรมดา เช่นตื่นขึ้นมาด้วยอาการเจ็บป่วย หรือตื่นขึ้นมาเพื่อที่จะรับรู้ว่าคนที่เรารักจากไปแล้ว วันธรรมดาอย่างวันนี้ก็จะเปลี่ยนแปลงไปในทันที ฉันนึกถึงเช้าวันธรรมดาแบบนี้เมื่อสองปีก่อนที่เสียงโทรศัพท์จากที่บ้านบอกมาว่าพี่ชายคนหนึ่งของฉันจากไปอย่างกระทันหัน จากวันนั้นมาฉันรู้ซึ้งว่าวันธรรมดาเช่นนี้เป็นวันที่มีค่าควรที่จะมีความสุขกับมันมากเพียงใด

ความสงบสุขงดงามเช่นนี้มักถูกมองข้ามไปในการใช้ชีวิตประจำวันของเรา ด้วยความเร่งรีบที่จะต้องออกไปทำงาน และความกังวลถึงวันที่ยังไม่ได้เริ่ม บางวันฉันจึงไม่ได้หยุดที่จะฟังเสียงนกร้องหรือแม้แต่จะเปิดม่านดูฟ้างสางของวันธรรมดาอย่างวันนี้ บางทีก็ผลัดการชื่นชมสิ่งธรรมดาที่งดงามที่อยู่ตรงหน้าไปเรื่อยๆ เช่นรอที่จะไปชื่นชมพระอาทิตย์ขึ้น พระอาทิตย์ตกเวลาไปพักร้อนที่ใดที่หนึ่ง หรือรอที่จะไปฟังเสียงนกร้องเวลาไปเดินป่า ทั้งที่สิ่งเหล่านี้มีอยู่ทุกวันที่บ้าน

ฉันนึกถึงข้อความตอนหนึ่งที่หลวงปู่ ติช นัท ฮันท์ เขียนไว้ในเรื่อง ชีวิตเป็นสิ่งปาฏิหาริย์ (Life is a miracle) ว่า “The miracle is not to walk on water. The miracle is to walk on the green earth in the present moment, to appreciate the peace and beauty that are available now” “ปาฏิหาริย์ไม่ใช่การเดินบนผืนน้ำ ปาฏิหาริย์คือการเดินบนพื้นดินพื้นหญ้าอย่างรู้ตัว คือการชื่นชมความสงบ ความงดงามที่มีอยู่ในขณะนั้น”

เช้านี้ฉันอาบน้ำล้างหน้า ด้วยความรู้สึกขอบคุณ, รักและทนุถนอมดวงตาของตัวเอง เพราะดวงตาคู่นี้ฉันจึงได้ชื่นชมความงดงามของฟ้าสางของวันนี้

สว่างแล้ว ลงไปเดินบนพื้นหญ้าสีเขียวรับความสดชื่นในวันธรรมดาวันนี้ด้วยกันนะคะ..

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s