วางลง

41123013_2056587097709259_3447390087506034688_o.jpg

พระสองรูปกำลังเดินทางไปอีกเมืองหนึ่ง ในระหว่างทางมีช่วงหนึ่งที่ต้องเดินข้ามแม่น้ำที่เชี่ยวกราด ในขณะที่พระทั้งสองรูปกำลังเตรียมตัวข้ามแม่น้ำ ก็มีหญิงสาวสวยคนหนึ่งกำลังข้ามแม่น้ำเช่นกัน แต่ด้วยความเชี่ยวของกระแสน้ำ เธอจึงข้ามยังไม่ถึงอีกฝั่งหนึ่งและบังเอิญติดอยู่กลางแม่น้ำ หญิงสาวร้องขอความช่วยเหลือจากพระทั้งสองรูป

พระสองรูปต่างมองหน้ากัน เพราะพระรับศีลแล้วว่าจะไม่แตะต้องผู้หญิง

ทันใดนั้นพระผู้อาวุโสก็พยายามเดินฝ่าสายน้ำเข้าไป อุ้มหญิงสาวขึ้นแล้วเดินข้ามน้ำไปอีกฝั่ง วางหญิงสาวลงริมฝั่งแม่น้ำแล้วเดินทางต่อไป

พระหนุ่มเห็นการกระทำของพระอาวุโสก็ทำให้ตกตะลึงยิ่งนัก เมื่อข้ามแม่น้ำสำเร็จ เขายังคงครุ่นคิดและไม่เชื่อในสิ่งที่ตนเองก่อนหน้านี้ เขามีหลากหลายคำถามที่อยากรู้แต่พระหนุ่มไม่รู้จะเรียบเรียงคำพูดอย่างไร พระทั้งสองจึงเดินต่อไปอย่างเงียบ ๆ เป็นระยะทางกว่าชั่วโมง

หลายชั่วโมงผ่านไป พระหนุ่มทนเก็บสิ่งที่อยู่ในใจไม่ไหวอีก เขาจึงพูดออกมาว่า

“พระไม่อาจแตะเนื้อต้องตัวผู้หญิงได้ แต่ทำไมท่านจึงไปอุ้มผู้หญิงคนนั้น?”

พระผู้อาสุโสตอบอย่างสงบว่า

“ผมวางผู้หญิงคนนั้นลง ที่ริมฝั่งแม่น้ำหลายชั่วโมงมาแล้ว ท่านยังอุ้มเธอไว้อยู่อีกหรือ?

🌝🌕🌖🌜🌛

บ่อยไหมที่เราแบกความเจ็บปวดจากอดีต
ยังฝังใจอยู่กับความโกรธ ความเกลียด
ในขณะที่คนที่เรากำลังทรมานอยู่นั้นคือตัวเราเอง

ไม่ว่าจะดีหรือร้าย
สิ่งที่ผ่านไปแล้วก็ปล่อยผ่าน
ปัจจุบันคือสิ่งเดียวที่เรามี

ถูก ผิด
บางครั้งก็ไม่สำคัญเท่าจิตใจที่เมตตา
ต้องการช่วยเหลือด้วยใจที่บริสุทธิ์
และไม่เป็นการเบียดเบียนตนเองและผู้อื่น

สุขสันต์วันศุกร์สุดสัปดาห์ค่ะ

(วางลง เรียบเรียงมาจาก Two Monks and a Woman
https://www.kindspring.org/story/view.php?sid=63753)

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s