หมูอบซีอิ๊ว

31490748_1867865673248070_2691249258115366912_o

เด็กหนุ่มชาวบ้านนอก เข้ามาเรียนต่อในระดับมหาวิทยาลัยในเมืองหลวงด้วยเขาเป็นความหวังเดียวของครอบครัวในเวลานั้น ด้วยความที่รู้ตัวว่ายากจน ชายหนุ่มจึงประพฤติตัวดี และตั้งใจเรียน เขาพักอาศัยอยู่กับญาติห่างๆ ซึ่งเข้ามาทำงานในเมืองหลวงด้วยเช่นกัน

ทุกวันหลังเลิกเรียนชายหนุ่มจะไปรับจ้างทำงานที่ร้านขายของเพื่อหาเงินเป็นค่าใช้จ่ายส่วนตัว เนื่องด้วยเขาต้องการช่วยลดภาระของครอบครัวที่บ้านนอก จนค่ำจึงจะกลับที่พัก ก่อนกลับถึงบ้านเขาจะเดินผ่านร้านขายข้าวแกงซึ่งชายหนุ่มจะแวะทานที่นั่นทุกวัน

ทุกวันเขาจะสั่งข้าวกับกับเพียงหนึ่งอย่างเท่านั้นเพื่อกินในร้านซึ่งเป็นจานที่ราคาถูกที่สุด จากนั้นเขาก็จะสั่งข้าวเปล่าหนึ่งกล่องราดน้ำแกงเพื่อนำไปเป็นอาหารกลางวันที่มหาวิทยาลัย

เจ้าของร้านซึ่งเป็นสามีภรรยาก็เข้าใจว่าชายหนุ่มมาจากต่างถิ่น ไม่ค่อยมีเงินมากมายนัก จึงอยากช่วยเหลือให้เขาได้กินอาหารให้พออิ่ม แต่ก็ไม่อยากให้ชายหนุ่มรู้สึกผิด ทุกวันเจ้าของร้านจะเอาหมูอบซีอิ๊วหรือเนื้อสัตว์ชนิดอื่นใส่ลงไปก่อน แล้วเอาข้าวใส่ลงไปจนพูนกล่อง จากนั้นก็ราดน้ำแกงข้างบนเหมือนที่ชายหนุ่มสั่ง

ชายหนุ่มรู้สึกซาบซึ้งในน้ำใจของเจ้าของร้านสองสามีภรรยาทุกวันที่เขากินข้าวแล้วมีเนื้อสัตว์ต่างชนิดอยู่ใต้กล่องเสมอ ด้วยความที่เขารู้ว่ามีคนคอยช่วยเหลือให้กำลังใจ เขายิ่งตั้งใจเรียนมากขึ้นจนจบการศึกษาได้เกียรตินิยมในที่สุด

หลายปีหลังจากนั้น ชายหนุ่มได้เข้าทำงานในบริษัทใหญ่ ทำให้ทุกคนที่บ้านสมหวัง เพราะเขามีฐานะดีขึ้น ทุกคนที่บ้านจึงมีความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น และชายหนุ่มก็ไม่เคยลืมสองสามีภรรยาคนขายข้าวแกงที่ปรารถนาดีต่อเขามาเสมอ เขายังคงแวะไปกินข้าวแกงร้านเดิมทุกครั้งที่โอกาสจะเอื้ออำนวย

วันหนึ่งขณะที่เขานึกอยากกินหมูอบซีอิ๊วรสชาติที่ดีที่สุดในโลกที่เขาเคยได้กินสมัยเป็นนักศึกษา เขาขับรถไปเพื่อที่จะพบว่าร้านปิดตัวลง และมีป้ายบอกว่าร้านเดิมได้ย้ายไปอยู่ตรงปากซอย ร้านข้าวแกงกลายเป็นรถเข็นเล็กๆ เพราะสองสามีภรรยาไม่ได้รับอนุญาติให้เช่าห้องแถวนั้นอีก

บ่ายวันนั้นสองสามีภรรยาได้รับคำเชิญให้ไปคุยรายละเอียดเกี่ยวกับการเปิดร้านอาหารอยู่ในห้างสรรพสินค้าใหญ่ที่มีชื่อเสียง ด้วยความงงงวย สองสามีภรรยาจึงไปตามคำเชิญเพื่ออยากรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น

เมื่อสองสามีภรรยาไปถึงห้างสรรพสินค้า และได้พบกับผู้จัดการห้าง สองสามีภรรยาจึงบอกกับผู้จัดการห้างว่าทั้งสองคงไม่มีปัญญาจะจ่ายค่าเช่าได้

ผู้จัดการห้างจึงบอกกับสองสามีภรรยาว่า “ผมได้รับคำสั่งจากเจ้านายให้บอกคุณลุงคุณป้าว่า ‘ขอให้คุณลุงคุณป้ามาทำร้านที่นี่ได้เลย เพราะค่าเช่า ค่าปรับปรุงร้าน ค่าผู้ช่วย ได้ถูกจ่ายเต็มราคาเรียบร้อยเมื่อสิบปีที่แล้ว ด้วยหมูอบซีอิ๊วสุดอร่อยในกล่องข้าว'”

สองสามีภรรยาจึงเพิ่งรู้ว่าเจ้านายที่ผู้จัดการห้างพูดถึงซึ่งปัจจุบันเขาดำรงตำแหน่งกรรมการผู้จัดการห้างดังกล่าวคือชายหนุ่มที่มาจากบ้านนอกคนนั้น

🍃🍂🍃🍂🍃🍂

สุขสันต์วันที่เราได้ช่วยเหลือคนโดยไม่หวังผลตอบแทนค่ะ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s