อันความกรุณาปราณี….

39929209_2034123426622293_246464915869532160_o.jpg

คืนหนึ่งในเดือนกุมภาพันธ์ ค ศ 1965 มีชาวอเมริกันผิวดำคนหนึ่งยืนอยู่ข้างทางด่วน ในขณะที่ฝนกำลังตกลงมาอย่างหนัก รถของเธอเสียและเธอต้องการความช่วยเหลือโดยเร็วที่สุด ขณะที่ยืนตากฝน เธอโบกรถที่ผ่านมาคันแรกเพื่อขอความช่วยเหลือ

รถคันนั้นจอดลง ชายผิวขาวคนหนึ่งลงมาช่วยเธอ ซึ่งถือว่าหาได้ยาก เพราะในช่วงนั้นถือเป็นช่วงการเหยียดสีผิวในอเมริกา

เขาช่วยส่งเธอไปถึงที่ที่ปลอดภัย ให้เธอได้เรียกคนมาช่วยลากรถไปซ่อม และช่วยเรียกแท็กซี่ไปส่งเธอให้ถึงที่หมาย

หญิงคนนั้นมีท่าทีเร่งรีบเป็นอย่างมาก แต่ก็มีเวลาพอที่จะขอที่อยู่ของชายคนนั้น และขอบคุณเขาก่อนที่จะขึ้นรถแท็กซี่ไป

เจ็ดวันหลังจากนั้นมีคนมาเคาะเรียกชายผิวขาวที่ประตูหน้าบ้าน เขาแปลกใจมากที่มีคนส่งโทรทัศน์สีเครื่องใหญ่มาให้เขาที่บ้าน พร้อมมีข้อความในจดหมายเขียนว่า

“ขอบคุณมากนะคะที่ช่วยเหลือฉันบนทางด่วนในคืนนั้น ฝนไม่เพียงทำให้กายฉันเปียกปอน แต่รวมไปถึงจิตวิญญาณของฉันด้วย โชคดีที่คุณผ่านมา เพราะคุณ..คุณช่วยให้ฉันได้ไปเห็นลมหายใจสุดท้ายของสามีก่อนที่เขาจะจากโลกนี้ไป

ขอพระเจ้าโปรดคุ้มครองคุณที่ช่วยเหลือฉันโดยไม่คิดถึงตัวเอง
ด้วยความนับถือ
มิสซิส แนท คิง โคล”

🌛🌜🌕🌞🌝

เราไม่อาจรู้เลยว่า
มือที่ยื่นไปช่วยคนอื่นนั้น
จะไปสัมผัสชีวิตเขาได้ลึกซึ้งแค่ไหน
และมีความหมายกับเขามากเพียงใด

ขึ้นชื่อว่าความกรุณา
ไม่ว่าจะเล็กน้อยแค่ไหน
ก็ไม่เคยเปล่าประโยชน์
~ อีสป

สวัสดียามเช้าค่ะ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s