เปลือกนอก

43534288_2099853600049275_6430574058051469312_n.jpg

สามีภรรยาผู้มีฐานะดีคู่หนึ่ง กำลังจะจัดงานเลี้ยงที่บ้าน ทั้งสองจึงไปจ่ายตลาดด้วยกัน แม้ข้าวของจะแพงแต่ทั้งคู่ก็ยอมจ่าย เพราะเกรงว่าหากซื้อของไม่พอจะเสียหน้าต่อแขกเหรื่อเปล่าๆ

ด้วยข้าวของที่มากมาย เมื่อซื้อของเสร็จทั้งคู่จึงเรียกสามล้อให้ขนของไปส่งที่บ้าน

ชายคนถีบสามล้อสวมเสื้อผ้าเก่า ดูครั้งแรกก็รู้ว่าสุขภาพเขาไม่ค่อยจะสู้ดีนัก ท่าทางอิดโรยดูเหมือนจะไม่มีอาหารตกถึงท้องเลยด้วยซ้ำ

สามีภรรยาถามถึงราคาค่าส่งของ สามล้อตอบไปว่า 20 รูปี ซึ่งเป็นราคาที่ต่ำกว่าท้องตลาดมากนัก เมื่อคิดถึงระยะทางที่จะต้องถีบสามล้อไปถึงบ้านทั้งสอง นั่นก็เพราะสามล้อต้องการเงินเพื่อซื้ออาหารมื้อแรกในวันนั้น

ทั้งคู่ต่อรองราคามาที่ 10 รูปี แต่ในที่สุดก็ตกลงกันได้ที่ 15 รูปี ซึ่งพอจะซื้อขนมปังได้หนึ่งแผ่นเท่านั้น

สามีภรรยากลับมาถึงบ้านก่อน สองชั่วโมงผ่านไปก็ยังไม่มีวี่แววของสามล้อที่จะเอาของมาส่ง ภรรยาเริ่มหัวเสียใส่สามี

“ฉันบอกคุณแล้วว่าคนพวกนี้ไว้ใจได้เสียที่ไหน พวกเขาไม่สามารถหาเงินค่าอาหารได้ในหนึ่งวัน แต่คุณกลับให้เขาเอาของที่จะจัดเลี้ยงในวันนี้มาส่ง ฉันว่าป่านนี้เขาเอาของเราไปขายต่อแล้วมั้ง เราต้องกลับไปถามรายละเอียดของสามล้อคนนั้นที่ตลาดแล้วไปแจ้งตำรวจ”

ทั้งคู่กลับไปที่ตลาดอีกครั้ง ระหว่างทางมีชายอีกคนถีบสามล้อสวนทางมา ทั้งคู่จึงหยุดสามล้อเพื่อถามเกี่ยวกับชายสามล้อที่พวกเขาว่าจ้าง ตอนนั้นพวกเขาจึงเห็นว่าบนสามล้อมีของที่ทั้งคู่ซื้อจากตลาดอยู่ด้วย

ภรรยาของชายคนนั้นเห็นของจึงโกรธแล้วถามด้วยเสียงสูงว่า “สามล้อหัวขโมยคนนั้นไปไหนเสียล่ะ นี่ของที่ต้องเอาไปส่งให้เราที่บ้าน พวกแกรวมหัวกันขโมยของของเราไปขายใช่ไหม?”

ชายขับสามล้อกล่าวด้วยถ้อยคำสุภาพ “มาดาม โปรดใจเย็นๆ ก่อน เพื่อนของผม ชายถีบสามล้อคนนั้นป่วยมาได้สองสามเดือนแล้ว และมันก็จนมาก แทบไม่ได้กินอาหารในบางวัน วันนี้มันตั้งใจจะเอาของไปส่งที่บ้านมาดาม เพื่อจะได้เงินไว้ซื้ออาหาร แต่มันหิวจนเป็นลมไปเสียก่อนในขณะที่มันเพิ่งออกจากตลาดมา ตอนนี้สามล้ออีกคนหามมันไปส่งที่โรงพยาบาลแล้ว ก่อนไปโรงพยาบาลมันยัดเงิน 15 รูปีนี้ใส่ในมือผม ขอให้ผมเอาของไปส่งที่บ้านมาดามให้ได้

มาดาม เพื่อนผมมันหิว มันจน แต่มันเป็นคนซื่อสัตย์ครับ ผมกำลังจะเอาของไปส่งที่บ้านมาดามนี่แหละ”

ได้ยินเช่นนั้นผู้เป็นสามีรู้สึกเศร้าใจ และภรรยารู้สึกอับอายเกินกว่าจะมองหน้าสามี

😢😢😢😢😢😢

ความซื่อสัตย์ไม่มีชั้นวรรณะ
อย่าตัดสินคนจากเปลือกนอก

รูมิ กวีที่ฉันชื่นชมกล่าวไว้ว่า
“ฉันเห็นผู้คนมากมาย ที่ไม่มีเสื้อผ้าจะสวมใส่
ฉันเห็นเสื้อผ้ามากมาย แต่ไม่เห็นคนที่ใส่มัน”

สุขสันต์เช้าวันที่เราเป็นคนที่มีจิตใจดี ที่มิใช่มีแค่เปลือกค่ะ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s