เพราะเข้าใจ

FB_IMG_1540764154932

มิสซิสทอมป์สัน เป็นครูประจำชั้นประถมศึกษาปีที่ 5 ที่โรงเรียนของรัฐแห่งหนึ่ง วันนั้นเป็นวันเปิดเรียนวันแรก เธอกล่าวต้อนรับนักเรียนในชั้นด้วยคำโกหกที่ว่าเธอรักนักเรียนทุกคนเท่ากัน แต่ในความเป็นจริงแล้วมันไม่ใช่ ในชั้นมีเด็กนักเรียนที่ไม่น่ารักเลยคนหนึ่งชื่อเด็กชายเท็ดดี้

เด็กชายเท็ดดี้มาโรงเรียนด้วยเนื้อตัวมอมแมม แต่งตัวด้วยเสื้อผ้าสกปรกยับยู่ยี่ เก็บตัวอยู่คนเดียวเขาเข้ากับเพื่อน ๆ ในชั้นไม่ได้ มักมีเรื่องทะเลาะกับเพื่อน ๆ เสมอ เด็กชายเท็ดดี้ไม่ตั้งใจเรียน เขาทำการบ้านอย่างขอไปที มิสซิสทอมป์สันต้องให้ 0 ในสมุดการบ้านของเด็กชายเท็ดดี้เสมอด้วยความสะใจ

ผ่านมาเกือบครึ่งปีที่มิสซิสทอมป์สันจะต้องเขียนสมุดรายงานประจำตัวของเด็กชายเท็ดดี้ มิสซิสทอมป์สันได้อ่านบันทึกที่ครูประจำชั้นคนก่อน ๆ เขียนไว้เกี่ยวกับเด็กชายเท็ดดี้ เธอแทบไม่เชื่อในสิ่งที่ได้อ่าน

ครูประจำชั้น ป.1 เขียนว่า “เด็กชายเท็ดดี้มีนิสัยร่าเริง ทำงานเรียบร้อย มีมารยาทดี ใครๆ ก็มีความสุขที่ได้อยู่กับเขา”

ครูประจำชั้น ป.2 เขียนว่า “เด็กชายเท็ดดี้เป็นเด็กเรียนดี เป็นที่รักของเพื่อน ๆ แต่เด็กชายเท็ดดี้มีปัญหาที่บ้าน เนื่องจากแม่ของเขาป่วย”

ครูประจำชั้น ป.3 เขียนว่า “เด็กชายเท็ดดี้ยังตั้งใจเรียนดีแม้ว่าแม่ของเขาเพิ่งจะเสียชีวิตลง พ่อของเท็ดดี้ไม่สนใจลูกเท่าที่ควร ครูประจำชั้นคงต้องเอาใจใส่เท็ดดี้มากขึ้น เกรงว่าปัญหาที่บ้านจะมีผลกระทบต่อเด็ก”

ครูประจำชั้น ป.4 เขียนว่า “เด็กชายเท็ดดี้ไม่สนใจการเรียน ไม่มีเพื่อน และหลับในชั้นเรียนบ่อยมาก”

เมื่อมาถึงตอนนี้มิสซิสทอมป์สันรู้สึกเห็นใจและเอ็นดูเด็กชายเท็ดดี้เหลือเกิน เธอรู้สึกละอายใจที่ไม่ได้พยายามเข้าใจพฤติกรรมของเด็กชายเท็ดดี้มาก่อนหน้านี้

ในวันคริสต์มาส เด็ก ๆ ในชั้นต่างนำของขวัญห่อกล่องผูกริบบิ้นอย่างสวยงามมามอบให้ครูประจำชั้น เด็กนักเรียนคนอื่น ๆ ต่างพากันหัวเราะเยาะเมื่อเด็กชายเท็ดดี้นำของขวัญห่อด้วยถุงกระดาษหนังสือพิมพ์เก่าที่ได้มาจากร้านขายของชำมายื่นให้

เมื่อมิสซิสทอมป์สันแกะของขวัญของเด็กชายเท็ดดี้ เด็ก ๆ ก็พากันหัวเราะหนักเข้าไปอีกเมื่อของขวัญนั่นคือสร้อยข้อมือหินนำโชคเก่า ๆ ที่เหลือหินเพียงไม่กี่ชิ้น และขวดน้ำหอมซึ่งมีน้ำหอมเหลืออยู่ที่ก้นขวดนิดหน่อย มิสซิสทอมป์สันห้ามนักเรียนในชั้นให้หยุดหัวเราะพร้อมกล่าวขอบใจเด็กชายเท็ดดี้และชมว่าสร้อยข้อมือนั้นสวยมาก และเธอยังเอาน้ำหอมมาฉีดข้อมือตัวเองด้วย เธอเห็นรอยยิ้มในดวงตาของเด็กชายเท็ดดี้

เย็นวันนั้นเด็กชายเท็ดดี้แวะมาด้อมๆ มองๆ ที่ห้องพักครู เมื่อมิสซิสทอมป์สันเห็นจึงเรียกเขามาคุย เด็กชายเท็ดดี้แวะมาบอกว่า “วันนี้คุณครูหอมเหมือนแม่ของผมเลย”

ค่ำวันนั้นมิสซิสทอมป์สันนั่งร้องไห้กว่าหนึ่งชั่วโมง เมื่อร้องไห้เสร็จเธอตั้งใจจะเลิกสอนการอ่าน การเขียน และการคำนวณ เธอตั้งใจจะสอนเด็กๆ ของเธอให้โตขึ้นอย่างสมบูรณ์ขึ้น

มิสซิสทอมป์สันเอาใจใส่เด็กชายเท็ดดี้มากขึ้น ช่วยให้กำลังใจ กระตุ้นการเรียนรู้ของเด็กชายด้วยความรักของแม่เหมือนที่เธออยากเห็นลูกตนเองประสบความสำเร็จ เด็กชายเท็ดดี้ตอบสนองความตั้งใจของมิสซิสทอมป์สันเป็นอย่างดี จนเมื่อครบหนึ่งปี เด็กชายเท็ดดี้กลายเป็นเด็กเรียนเก่งที่สุดในชั้น และมิสซิสทอมป์สันก็ดูเหมือนจะโกหกอีกครั้งที่เธอบอกว่าเธอรักนักเรียนทุกคนเท่ากัน แต่ในความเป็นจริงแล้วมันไม่ใช่ ในชั้นมีเด็กนักเรียนที่เธอเอาใจใส่เป็นพิเศษชื่อเด็กชายเท็ดดี้

หนึ่งปีหลังจากนั้น เมื่อเด็กชายเท็ดดี้จบชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 มิสซิสทอมป์สันได้รับข้อความสอดไว้ใต้ประตูว่า “คุณครูเป็นครูที่ดีที่สุดในชีวิตของผม”

หกปีหลังจากนั้น เด็กชายเท็ดดี้ กลายเป็นเด็กวัยรุ่นที่เรียนจบชั้นมัธยมปลาย มิสซิสทอมป์สันได้รับข้อความสอดไว้ใต้ประตูว่า “คุณครูยังเป็นครูที่ดีที่สุดในชีวิตของผม”

สี่ปีหลังจากนั้น มิสซิสทอมป์สันได้รับข้อความสอดไว้ใต้ประตูบอกว่าเท็ดดี้ยังคงเรียนในมหาวิทยาลัย ชีวิตไม่ได้ง่ายเหมือนที่คิดไว้ แต่เขาก็พยายามเรียนให้จบเกียรตินิยมอันดับหนึ่ง พร้อมบอกเหมือนเดิมว่า “คุณครูยังเป็นครูที่ดีที่สุดในชีวิตของผม”

อีกสี่ปีผ่านไป มิสซิสทอมป์สันได้รับข้อความสอดไว้ใต้ประตูบอกว่าเท็ดดี้ตัดสินใจเรียนต่ออีก ในข้อความยังย้ำสิ่งเดิมๆ ว่า “คุณครูยังเป็นครูที่ดีที่สุดในชีวิตของผม” เพียงแต่ข้างๆ ชื่อเขามีคำนำหน้าชื่อเพิ่มเติมว่า “นายแพทย์….”

เมื่อฤดูใบไม้ผลิมาถึง มิสซิสทอมป์สันได้รับข้อความสอดไว้ใต้ประตูเชิญชวนให้ไปร่วมงานแต่งงานของนายแพทย์เท็ดดี้ในฐานะแม่ของเจ้าบ่าวเพราะพ่อของเท็ดดี้ก็เสียชีวิตไปแล้วเช่นกัน มิสซิสทอมป์สันหยิบสร้อยข้อมือหินนำโชคเก่า ๆ ที่เหลือหินเพียงไม่กี่ชิ้นมาใส่ พร้อมเอาน้ำหอมที่เหลือเพียงน้อยนิดมาฉีดก่อนออกจากบ้าน

เมื่อมาถึงหน้างานนายแพทย์เท็ดดี้เข้ามาสวมกอดมิสซิสทอมป์สัน พร้อมกระซิบว่า “ขอบคุณครับคุณครู ที่เชื่อมั่นในตัวผม คุณครูทำให้ผมรู้สึกว่ายังเป็นคนสำคัญ และทำให้ผมเห็นว่าผมสามารถทำวันนี้ให้แตกต่างได้”

มิสซิสทอมป์สันกระซิบตอบด้วยน้ำตาว่า “เปล่าเลยเท็ดดี้ เธอเข้าใจผิดทั้งหมด เธอต่างหากที่สอนฉันให้รู้ว่าฉันสามารถสร้างความแตกต่างได้ ซึ่งฉันไม่เคยรู้มาก่อนจนวันที่ได้พบเธอ”

💜🧡💚💙💗

เพราะความเข้าใจ
เราจึงมีความรัก

อรุณสวัสดิ์ยามเช้าค่ะ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s